Lamy, mimo łagodnego wizerunku, potrafią być groźne w obronie własnej.
Gdy są złości (ostrzeżenie)
- Plywanie – gęsta, wiotka ślina o złym zapachu, zasięg do 3 m. Niebezpieczne? Nie. Nieprzyjemne? Bardzo.
- Topanie i kopanie – mocne nogi, cele: klatka piersiowa, głowa agresora.
- Gryzienie – rzadsze, ale zęby potrafią zadziałać poważne rany.
- Wokalizacje – głośne chrząkanie, ryk, syczenie jako ostrzeżenie.
Gdy są zaatakowane (obrona aktywna)
- Formowanie koła obronnego – młodzie i słabsze w środku, najsilniejsi na zewnątrz, czoła zwrócone na wroga.
- Atak (załamanie) – na kojoty, psy; siła i wielkość jako zniechęczenie.
- Plywanie i kopanie – główne metody fizycznej obrony.
Kluczowe: lamy są defensywne, atakują tylko pod zagrożeniem (strach, stres, uwięzienie). Szanuj ich przestrzeń – to inteligentne, społeczne zwierzęta, które w норmalnych warunkach są przyjazne i współpracujące.