Wirus Kongo, znany też jako wirus gorączki krwotocznej Krymu-Kongo (CCHF), wywołuje gorączkę krwotoczną Krymu-Kongo. CCHF to ciężka choroba wirusowa przenoszona przez kleszcze, która może prowadzić do ciężkiego i często śmiertelnego przebiegu.
- Przenoszenie: Wirus przede wszystkim przenosi się na ludzi przez uкус zarażonego kleszcza, zwłaszcza kleszczy rodzaju Hyalomma. Może też przenosić się przez kontakt z krewą, tkankami lub płynami cialowymi zarażonych zwierząt.
- Okres inkubacji: Zazwyczaj 2–7 dni, rzadko do 13 dni.
- Objawy początkowe: Gorączka, dreszcze, ból głowy, bóle mięśniowe i stawowe, nudności, wymioty. Wspólne dla wielu infekcji wirusowych, co utrudnia wczesną diagnozę.
- Faza krwotoczna: Po kilku dniach choroba może przejść w ciężkie krwawienia z nosa, dziąseł, układu pokarmowego i podskórne, powodujące siniaki. Krwawienia mogą być ciężkie i prowadzić do zagrożenia życia.
- Wielonarządowe niewydolność: W ciężkich przypadkach CCHF prowadzi do niewydolności wątroby, nerek, płuc i układu nerwowego centralnego. Uszkodzenie wątroby powoduje żółtaczkę; nerek – gromadzenie się produktów przemiany.
- Powikłania i śmiertelność: CCHF może być śmiertelne w do 40% przypadków, jeśli nie leczone natychmiast. Ryzyko wyższe u osób z chorobami współistniejącymi lub osłabioną odpornością.
- Leczenie: Brak specyficznego leczenia antywirusowego. Leczenie głównie objawowe: płyny dożylne, przelewy krwi, wspomaganie oddechu, leki hamujące krwawienia i zapobiegające infekcjom.
- Profilaktyka: Skupia się na unikaniu ugryzień kleszczy i kontaktu z zarażonymi zwierzętami: środki odstraszające, odzież ochronna, ostrożność przy obsłudze zwierząt. Szczepionka dostępna w niektórych krajach endemicznych, ale nie globalnie.