Nie ma dowodów, by ludzie epoki lodowcowej używali skóry tygrysa szablozębowego do czegokolwiek. Oto dlaczego:
Tygrysy szablozębowe były drapieżnikami: Były drapieżnikami szczytowymi, na szczycie łańcucha pokarmowego. To sprawia, że mało prawdopodobne, by ludzie regularnie je polowali.
Tygrysy szablozębowe były rzadkie: Choć istniały w epoce lodowcowej, nie były tak powszechne jak inne duże ssaki, np. mamuty czy bizony. Mało prawdopodobne, by ludzie wczesne spotykali je na tyle często, by używać ich skór.
Brak dowodów archeologicznych: Nie ma dowodów archeologicznych sugerujących, że ludzie epoki lodowcowej wykorzystywali skóry tygrysów szablozębowych.
Zamiast tego, ludzie epoki lodowcowej prawdopodobnie używali skór innych dużych zwierząt, które mogli łatwiej polować:
Mamuty: Ich skóra była gruba i trwała, idealna do odzieży i schronów.
Bizony: Ich skóry dawały ciepło i ochronę przed elementami.
Renifery: Ich skóry używano do odzieży, namiotów, a nawet łodzi.
Choć to ciekawy pomysł, bardziej prawdopodobne, że ludzie epoki lodowcowej używali skór bardziej powszechnych i dostępnych zwierząt do swoich potrzeb.