Tygrysy kojarzą się z klasycznym pomarańczowo-czarnym pasiaste, ale odcienie zależą od podgatunku i genetyki:
- Tygrys bengalski: Głęboki, nasycony pomarańcz z czarnymi pasami.
- Tygrys syberyjski (amurski): Jaśniejszy, bardziej żółtawo-pomarańczowy fon, pasma rzadsze i cieńsze – adaptacja do śniegu.
- Tygrys sumatrski: Najciemniejszy, bogaty pomarańcz, pasma gęste, często się łączące.
- Tygrys biały: **Nie jest to albinos ani oddzielny podgatunek.** To rzadka mutacja genetyczna (recesywny allel genu SLC45A2) hamująca produkcję feomelaniny (barwnika pomarańczowego). Mają białą sierść, czarne pasma, niebieskie oczy i różową trufę. Występują tylko w linii bengalskiej, w natura prawie wyginęli (ostatni widziany 1958 r.), w hodowlach zoo występują bliskokrzewienie i wady genetyczne.
- Tygrys złoty (złocisty/tabby): Jeszcze rzadsza mutacja (wide-band) – bladszy fon, ciemnobrązowe zamiast czarnych pasm.
- Tygrys czarny (melanistyczny): Ekstremalnie rzadkie, nadprodukcja eumelaniny – pasma tak szerokie, że zlewają się z fonem. Zaobserwowane w Similipal (Indie).
Każdy tygrys ma **unikalny wzór pasm** (jak ludzkie odciski palców), co pozwala na identyfikację osobników w monitoringu fotopułapkowym.