Bobry (Castor fiber, C. canadensis) to inżynierowie ekosystemów z fascynującymi adaptacjami:
- Uzębienie – wielkie, dłutopodobne siekacze rosnące całe życie, twarde szkliwo (żelazo w strukturze) – idealne do cięcia drzew, budowy tam i nor.
- Palcate tylne łapy – wiosła do pływania, transportu gałązek, błota.
- Płaski ogon – ster (ruder), podpora przy siedzeniu, sygnał alarmowy (uderzanie wodą – huk słyszalny daleko).
- Gęste, wodoodporne futro – dwa warstwy, pułapki powietrza = izolacja i wyporność w zimnej wodzie.
- Tryb nocny – aktywność w nocy = mniej drapieżników, oszczędność energii.
- Budowa tam – tworzą stawy i bagna: regulują przepływ wód, tworzą siedliska dla ryb, ptaków, płazów, roślin. Kluczowy gatunek (keystone species).
Bobr to przykład jak jeden gatunek przeformowuje krajobraz na korzyść wielu innych.