Wilki polarne mają kilka adaptacji do przeżywania w chłodnym środowisku:
Gruba sierść
Dysponują dwiema warstwami sierści. Zewnętrzna warstwa długich, grubszych włosów strażniczych odpych wodę i śnieg, gęsta wewnętrzna podsierść uwięzi ciepłe powietrze blisko skóry.
Wielkość ciała
Wilki polarne są zazwyczaj większe od innych gatunków wilków. Zwierzęta większe mają mniejszy stosunek powierzchni do objętości, więc wolniej tracą ciepło.
Małe uszy i ogon
Względnie małe uszy i ogon redukują powierzchnie, przez które ciepło może uciekać.
Wysoki poziom metaboliczny
Wilki polarne generują znaczną ilość ciepła przez metabolizm, wspierane przez szybkie tętno i oddech dla efektywnego pobierania tlenu i konwersji energii.
Efektywne zużycie energii
W okresach niedoboru pożywienia polegają na zgromadzonym tłuszczu, oszczędzając energię i minimalizując utratę ciepła przez niepotrzebną aktywność.
Zachowanie grupowe
Wilki polarne często się przytulają, by zachować ciepło ciała, redukując narażoną powierzchnię i wspólnie utrzymując wyższą temperaturę.