Pojęcie sztywnych „typów stad wilkołaków” nie jest uniwersalne w mitologii i fikcji. Większość stad to po prostu grupy współpracujące dla przetrwania lub polowania. Wiele opowieści przypisuje jednak typowe role lub specjalizacje poszczególnym członkom.
Ogólne role w stadzie
- Alfa: Lider stada, zazwyczaj najsilniejszy i najdoświadczniejszy wilkołak.
- Beta: Drugi w hierarchii, zaufany podporą Alfy.
- Omega: Najniższa ranga, czasem zwiadowca lub pomirzyciel.
- Starcy (Elder): Mudrcy, doświadczeni wilkołacy dający rady.
- Łowcy: Sprawni wilkołacy odpowiedzialni za zdobycie pokarmu.
- Uzdrowiciele (Healer): Dar uzdrawiania, zioła lub zdolności wrodzone.
- Zwiadowcy (Scout): Zbieranie informacji, ostrzeganie przed zagrożeniem.
Specjalizacje
Niektóre opowieści zawierają przemienników z wyjątkową kontrolą transformacji, wróżbitych widzących przyszłość, luny związane z magią księżyca, fährtenhunde (psie tropiące) z niesamowitym węchem.
Struktura stada się różni w zależności od opowieści. Indywidualne zdolności, genetyka, dynamika społeczna kształtują funkcjonowanie stada wilkołaków.