Wielbłądy doskonale przystosowane do pustyni potrafią długo przetrwać bez picia. Ich adaptacje to:
- Garb jako magazyn: Garby złożone z tłuszczu służą jako rezerwy energii i wody.
- Objętość krwi: Większa objętość krwi pozwala na magazynowanie więcej wody w układzie krwionośnym.
- Tkanki ciała: Mięśnie i narządy mogą wchłaniać i trzymać wodę jako wewnętrzne rezerwy.
- Efektywna oszczędność wody: Ograniczone pocenie, skomplikowane mocz, suche odchody, przepony nosowe odzyskujące parę wodną z wydechanego powietrza.
Wielbłąd może wypić do 200 litrów w kilka minut, gdy znajdzie wodę, magazynując ją w garbach, naczyniach krwionośnych i tkankach, by przetrwać dni lub tygodnie bez picia.