Gdy choroba dołącza do listy zagrożeń
Przez historię bezliczne gatunki zniknęły z Ziemi. Choć niszczenie siedlisk i przełowie często kradną pokaz, choroba cicho odgrywała niszczycielską rolę w pchaniu niektórych zwierząt ku wyginięciu.
Gołębie wędrowne
Kiedyś liczone miliardami w Ameryce Północnej, gołębie wędrowne zaciemniały niebo ogromnymi stadami. Na przełomie 1800 roku, nieustanne polowanie pchnęło gatunek na skrań wyginięcia. Ale choroba dała kolejny cios. Cholera gołębi, bakteryjne infekcja powodująca dolegliwości oddechowe i jelitowe, prawdopodobnie przybyła z europejskimi osadnikami. Tłuste warunki pozwoliły jej gwałtownie rozprzestrzeniać się po stadach już osłabionych prześladowaniem.
Olbrzymi alka
Nietylący olbrzymi alka kiedyś rozkwitał na Północnym Atlantyku. Gwałtownie polowany za mięso, pióra i jaja, gatunek zniknął w XIX wieku. Ospa alka, wirusowa choroba wywołująca zmiany skórne i niewydolność oddechową, mogła przyspieszyć jego upadek, rozprzestrzeniając się przez kontakt z zainfekowanymi trupami.
Puma wschodnia
Ten wschodnioamerykański podgatunek stanął przed utratą siedliska, polowaniem i chorobą przed zniknięciem na początku XX wieku. Ospa psia, wirusowe choroba atakująca układ oddechowy, trawienny i nerwowy, mogła przejść z psów domowych na dzikie pumy, dalej erodując ich liczby.
Tygrys tasmański
Tygrys tasmański, lub tołhaj, poddał się polowaniu, utracie siedliska i chorobie w XX wieku. Łuszczyca, wywoływana przez kłujące roztocza, tworzy intensywny swędz, wypadanie sierści i infekcje wtórne. Rozprzestrzeniająca się bliskim kontaktem i wspólnymi norami, prawdopodobnie dodała presję na tego unikalnego torbacza.
Te historie przypominają nam, że wyginiecie rzadko wynika z pojedynczej przyczyny. Gdy polowanie, utrata siedliska i choroba zbiegają się, nawet obfite gatunki mogą zniknąć na zawsze.