Potencjał skamieniałości
Niektóre zwierzęta częściej zachowują się jako skamieniałości ze względu na swoją anatomię, siedlisko i okoliczności śmierci.
Kluczowe czynniki
- Bezkręgowce: Bez kręgosłupa, bezkrzękowce stanowią większość gatunków zwierząt. Wiele z nich, jak owady, mięczaki i skorupiaki, ma twarde muszle lub ekzoszkielety odporne na rozkład, co czyni je bardziej skłonnymi do skamieniałości niż zwierzęta miękkocielne.
- Kręgowce z twwardymi strukturami: Ryby, płazy, gady, ptaki i ssaki z kośćmi, zębami i łusekami lepiej się skamieniają niż kręgowce miękkocielne.
- Środowiska sprzyjające skamieniałości: Środowiska morskie zawierają minerały pomagające zachować materię organiczną, więc zwierzęta morskie częściej stają się skamieniałościami niż lądowe.
- Nagle zdarzenia śmierci: Zwierzęta zginejące gwałtownie (wulkanowe wybuchy, powodzi) są szybko zakopywane, chronione przed łupieżcami i rozkładem.
- Okres geologiczny: Zwierzęta z niektórych epok, np. karbonu z powszechnym tworzeniem się węgla kamiennego, częściej się zachowują niż z innych okresów.