Trudno jednoznacznie stwierdzić, która grupa ma "najbardziej złożone" zwierzęta, bo złożoność można mierzyć na wiele sposobów. Oto dlaczego:
Złożność da się definiować różnie: Można brać pod uwagę:
Złożność anatomiczną: Liczba narządów, układów organów i ich wyrafinowanie.
Złożność behawioralną: Struktury społeczne, metody komunikacji, używanie narzędzi, rozwiązywanie problemów.
Złożność fizjologiczną: Procesy metaboliczne, układ odpornościowy, układ nerwowy itp.
Złożność genetyczną: Liczba genów, regulacja genowa, ogólna informacja genetyczna.
Różne grupy wykazują się w różnych aspektach:
Kręgowce: Znane z złożonych układów nerwowych, wyrafinowanych układów organów i zróżnicowanego repertuaru behawioralnego.
Głowonogi (ośmiornice, morskie ślimaki): Posiadają niezwykłą inteligencję, zdolności rozwiązywania problemów i złożony układ nerwowy z dużym mózgiem.
Owady społeczne (mrówki, pszczoły): Wykazują złożone struktury społeczne, systemy komunikacji i niesamowite collective intelligence.
Rośliny: Choć nie są zwierzętami, wykazują złożone szlaki biochemiczne, skomplikowane reakcje na bodźce środowiskowe i wysoce wyspecjalizowane adaptacje.
Wniosek
Zamiast skupiać się na jednej grupie jako najbardziej złożonej, dokładniej jest zauważyć, że złożoność to spektrum na całym drzewie życia. Każda grupa wyewoluowała swój unikalny zestaw adaptacji i złożoności, by przetrwać we własnym środowisku.