Choć ropuchy wyglądają podobnie do owadów, to w rzeczywistości należą do gadów pająkowatych. Wapno jako środek na ropuchy u drób zazwyczaj nie jest zalecane, choć istnieje wiele bezpiecznych metod skierowanych na konkretne gatunki. Rozpoznawanie rodzaju ropuchy zwiększa skuteczność leczenia i zmniejsza ryzyko chorób w kurniku.
Ropuchy
Ropuchy występują w kolorach od ciemnobrązowego przez czerwony do czarnego. Są aktywne głównie w nocy, a w dzień schowują się w ukryciach. Podobnie jak wshi, ropuchy ssą krew – jedna ropucha może spędzić całe życie na jednej kurze. Gryzą skórę i pióra oraz wpadają do odbytu. Skutkiem są duże, krwawie ściany na skórze.
Leczenie
Skuteczne i bezpieczne środki na drób to naturalne i syntetyczne piretryny, organofosforany oraz pojedynczy karbamat (pył Sevin). Leczenie powinno objąć gniazda, miejsca spania oraz same kury i koguty. Nie stosuj środków częściej niż co 4 tygodnie, a kurę sprawdzaj dwukrotnie w miesiącu, by zapobiec reinwazji. Skontaktuj się z lokalnym urzędem rolniczym po listę zatwierdzonych środków chemicznych przed ich użyciem.
Metody ekologiczne
Metody ekologiczne są opcją. Choć skuteczne, mogą wymagać więcej czasu na widoczne efekty. Wielu hodowców je preferuje, bo są lepsze dla zdrowia drób i jakości mięsa oraz jaj. Regularne czyszczenie kurników i gniazd oraz wymiana podłogi zapobiegają masowym inwazjom. Mieszanka 50/50 wazeliny i oleju roślinnego może służyć do walki z ropuchami łuskowymi nog.
Prewencja
Choć leczenie jest skuteczne, prewencja w dłuższej perspektywie jest wydajniejsza. Czyste kurniki, regularnie myte i posypywane nową podłogą, usuwają fekalie przyciągające bakterie i szkodniki. Rutynowe metody kontroli szkodników z niezatruwającymi, skutecznymi środkami (paski, żywice, spraye, pyły) są niezbędne do utrzymania optymalnego zdrowia drób. Wsy, pchły i pchły to inne szkodniki, które mogą fatalnie zainfekować kurniki.