Kilka schorzeń skóry bydła mięsnego. Wszystkie da się wyleczyć przy wczesnym wykryciu. Profilaktyka i zarządzanie zapobiegają nawrotom i rozprzestrzenianiu. Zawsze skonsultuj weterynarza przed leczeniem.
Owłosienie (Ringworm)
Grzybica, najczęściej zima. Zakaźna – kontakt bezpośredni lub tarzenie o ten sam słup. Objawy: łysiny 2,5–5 cm, skóra łuśniąca/korekta. Zazwyczaj samo przechodzi wiosną. Jeśli leczyć – rękawice (zaraźliwe dla ludzi!), mycie rąk po kontakcie.
Brodawki (Warts)
Wyrasty od wirusa brodawczaka (papilloma). Cielęta i młodziaki – dorośli mają odporność. Bezłosowe guzki, kontaktowe. Szyja, barki. Typy: płaskie, wiszące, zniki, płaskowate. Duże – drugorzędne infekcje od drapania. Zazwyczaj samoznikają w kilku miesiącach – problem fizyczny, nie medyczny.
Weszki (Lice)
Aktywne zimą, duże populacje. Objawy: drapanie, tarzenie, gryzienie. Weterynarz dobierze środek. Dwa typy: gryzące i ssące. Silne zarażenie ssącymi = niedokrwistość i wygłodzenie. Gryzące = infekcje bakteryjne wtórne. Preparaty: proszki lub ciecz. Rękawice, maska przy proszkach.
Larwy muchy podwodnej (Grubs/Heel Flies)
Larwy (warbles) pod skórą grzbietu – późna zima/wczesna wiosna. Mucha składa jaja na łydkach lata. Larwa wędruje do grzbietu. Objawy: guzki pod skórą, dziki bieg z ogonem w górę, uderzanie w płoty, stanie w wodzie.
Rogna (Mange)
Intensywny świąd, roztocza (pajęczaki). Na skórze lub w niej (mm). Jaja w norach/skorupkach – wykluwanie 4 dni, dojrzewanie szybkie, życie 1–2 tyg. Gatunki: sarkoptyczne, pszoriazyczne, chorioptyczne.