Wścieklizna – choroba zoonozy
Wścieklizna to choroba zoonoza, czyli przenoszona między gatunkami. Większość ssaków, w tym bydło, jest wrażliwa na wirusa wścieklizny, a leczenia nie ma. Jedynym sposobem prewencji jest szczepienie – u ludzi może być ono skuteczne nawet po ekspozycji. Zwierzęta domowe zarażone wścieklizną muszą zostać uśmiercone.
Znaki a objawy – różnica
Objawy to doznania pacjenta (np. nudności), a znaki to to, co obserwuje zewnątrz (np. wymioty). W weterynarii opieramy się na znakach klinicznych.
Wścieklizna u bydła – trendy
Według Międzynarodowego Towarzystwa Chorób Zakaźnych, w ostatnich latach zanotowano wzrost przypadków wścieklizny u bydła, prawdopodobnie z powodu rezygnacji niektórych hodowców z szczepień z powodu kosztów.
Główne znaki kliniczne
- Agresja
- Nadmierna ślinka
- Powtarzające się ryczy
- Trudności ze stawaniem i chodem
- Odmowa lub niemożność jedzenia/picia
- Objawy lenistwa
Hydrofobia (strach wody)
Wścieklizna nazywana jest też hydrofobią, bo zwierzęta unikaą wody. Wirus powoduje obrzęk gardła, uniemożliwiając połknięcie nawet wody.
Rozpowszechnienie geograficzne
Według dr W. Dee Whittiera (Virginia-Maryland Regional College of Veterinary Medicine), zarażenia wariantami w zależności od regionu. Najczęściej zwierzęta domowe zarażają się przez ugryzienia zwierząt dziczych. Krowy to najczęściej diagnozowany gatunek domowy z wścieklizną.
Ryzyko dla ludzi
CDC ostrzega, że pijanie mleka surowego od krowy z wścieklizną może przenosić chorobę, choć do października 2009 r. nie zgłoszono takich przypadków.