Bedujni opracowywali liczne strategie, by zapewnić niezawodne zaopatrzenie w wodę dla siebie i swoich zwierząt w surowym środowisku pustynnym.
Metody tradycyjne:
- Zbieranie wody deszczowej: Cysterny, zapory i podziemne zbiorniki gromadzą i magazynują wodę deszczową podczas sporadycznych opadów.
- Studnie beduińskie: Studnie lokalizowane i wykopywane w podziemnych warstwach wodonośnych przy użyciu tradycyjnej wiedzy o roślinności i formacjach skalnych.
- Skóry zwierząt i pojemniki: Skóry kozie lub wielbłudzie służą do transportu i przechowywania wody, ograniczając parowanie w warunkach suchych.
Strategie nowoczesne:
- Desalacja: Niektóre społeczności przybrzeżne przekształcają wodę morską w pitną.
- Pompy wodne zasilane słońcem: Energia słoneczna pobiera wodę z głębokich studni dla społeczności i zwierząt.
- Sieci łapiące mgłę: Duże siatki z nylonu skraplają wilgoć z mgły, dostarczając wody pitnej.
Bedujni opierają się też na głębokiej lokalnej wiedzy o wzorach pogodowych i roślinności, by przewidywać dostępność wody, a wiele społeczności praktykuje zrównoważone zarządzanie wodą, by zachować zasoby dla przyszłych pokoleń.