Informacje o opiece nad kozłatami karlikami

Od importu kóz karlikowych z Afryki w latach 50. XX w. stały się popularnymi zwierzętami domowymi na farmach i dużych ogródkach. Opisywane jako wytrzymałe, dobre serdecznie i przyjazne. Bardzo społeczne – zawsze trzymaj z inną kozą. Jeśli masz kozę karlikową, przestrzegaj podstaw by była szczęśliwa i zdrowa.

Karmienie

Kozłe karliki można odstawić po 1 miesiącu; jeśli z matką – często ssą do 7 miesięcy. Nawet przy ssaniu daj pokarm stały – od 1 tygodnia. Daj trawę do pasienia lub lucernę/siano. Raz dziennie 1 szklankę suchego COB (mieszanka kukurydza, owies, jęczmień). Dostęp do lizy solnej.

Płot i schronienie

Zewnętrzna pensja, płot z małymi oczkami (koza nie przeciska się), min. 1,2 m wys. Drut kolczysty na górze i u dołu zewnątrz – ochrona przed psami/kojotami. Budynek (szopa) by schować się przy deszczu. Kozy lubią wspinać – dodaj „zabawki”: walec z linki, platformę. Nie blisko krawędzi pensji – by nie przeskoczyły.

Inne kozły

Kozy karliki społeczne – min. 1 towarzysz w pensji. Ale odseparuj samice od dorosłych samców – mogą pokrywać i niechcący zranić. Rozdziel samce i samice ok. 10 tydzień życia. Choć mogą rozmnażać się już wtedy, zaleca się czekać do 14–18 miesięcy.

Pielęgnacja

Kozy karliki nie wymagają dużo pielęgnacji, ale podstawy: skracaj kopyta nożycami ogrodniczymi lub nożycami do kóz. Szczotkuj sierść pędzlem do kóz lub starym do ludzi – zwłaszcza wiosną przy linkie zimowej.

Szczepienia i inne

Skonsultuj weterynarza: jakie szczepienia i kiedy. Większość rocznie w dniu urodzin – odruń (tężec C i D). Obserwuj zwyczaje – jeśli koza dziwnie się zachowuje (wyginanie, opuszczony ogon, brak aktywności) – znak choroby, udaj się do weterynarza.