Kozice górskie są doskonale przystosowane do życia na szczytach wysokich i zimnych gór. Ich adaptacje to:
Gęste futro: Kozice mają grube, dwuwarstwowe futro izolujące je od zimna. Zewnętrzna warstwa jest długa i wodoodporna, wewnętrzna – miękka i puchowa. To połączenie trzyma je w cieple nawet w najsurowych warunkach.
Duże płuca: Kozice mają duże płuca, które pomagają im oddychać w rzadkim powietrzu na dużych wysokościach. Ich płuca są też bardzo wydajne w wyciąganiu tlenu z powietrza, co pozwala im pozostać aktywnymi wysoko w górach.
Mocne kopyta: Kozice mają mocne kopyta, które pozwalają im chwycić się skałkowatego terenu. Kopyta są też ostre, co ułatwia wspinanie się po stromych stokach.
Ostry wzrok: Kozice mają ostry wzrok, by wykrywać drapieżniki i inne niebezpieczeństwa z daleka. Ich oczy są też bardzo wrażliwe na światło, co pozwala im widzieć dobrze w półciem świtu i zmierzchu.
Zachowanie społeczne: Kozice to zwierzęta stadne. To pomaga im zostać w cieple i w bezpieczeństwie w surowym środowisku górskim. Stada też chronią je przed drapieżnikami.