Kozły górskie zazwyczaj nie szukają tradycyjnego schronienia jak nory czy jaskinie. Są doskonale przystosowane do wystawionych, wysokogórskich środowisk.
Radzą sobie z elementami dzięki:
Gęstej, grubej sierści na izolację.
Naturalnemu schronieniu: Przesłony skalne, wielkie kamienie, płytkie jaskinie przy gwałtownej pogodzie.
Grupowaniu (huddling): Wspólne ciepło ciał w stadzie.
Zmianie wysokości: Spuszczanie się niżej, na mniej wietrzne miejsca w razie potrzeby.
Kozły górskie czują się komfortowo na zimnie i w śniegu – są doskonale wyposażone na ekstremalne warunki górskie.