Wstęp
Choć lochy rodzą prosięta, wiele z nich nie jest dobrymi rodzicami. By prosięta przetrwały bez interwencji człowieka, matka musi dawać mleko. Nie rzadko locha rodzi i całkowicie opuszcza młode, które nadal nie potrafią się sama zadbać. Prosięta są niezwykle kruche i wymagają opieki z taką samą pilnością jak noworodek ludzki. Mimo brudnej opinii, prosięta potrzebują bezpiecznego i sanitarnego środowiska, by się rozwijały.
Niezbędne rzeczy
- Zagroda / boks
- Lampa grzewcza lub mata grzewcza
- Pipeta / strzykawka bez igły
- Butelki do karmienia
- Zastępnik mleka lochy
- Kasza ryżowa dla niemowląt
- Suplement żelaza
- Nożyce do kłów (opcjonalnie)
- Nożyce do ogona (opcjonalnie)
Instrukcje opieki
-
Bezpieczne miejsce
Brak dostępu innych zwierząt, brak ucieczek. Stały przepływ świeżego powietrza – wentylacja.
-
Ogrzewanie
Mata pod prosiętami lub lampa nad nimi (bezpiecznie, by nie poparzyć). Blisko, by grzało, ale nie parzyło.
-
Karmienie
Na początku pipetą. Jeśli dojrzalsze – butelką. Zastępnik mleka lochy (kozie mleko łatwiej dostępne). Kasza ryżowa nasyca na dłużej, zmniejsza liczbę karmień.
-
Suplement żelaza
Wszystkie prosięta rodzą się z niedoborem żelaza – konieczna suplementacja, bo nie piją mleka matki.
-
Przycięcie kłów i ogona
Kły – by zmniejszyć urazy przy walkach. Ogon – zapobiega gryzieniu i infekcjom z ran.
Kluczowe parametry
Temperatura: 32–35°C (1 tydzień), potem co tydzień -2°C. Wilgotność 50–60%. Karmienie co 2–3h pierwsze 48h, potem co 3–4h. Waga urodzenia 1–1,5 kg. Odstawienie: 21–28 dni, waga 6–8 kg. Szczepienia: zgodnie z programem weterynarza (erysipelas, pasteurella, clostridia). Higiena: codzienne usuwanie nawozu, dezynfekcja raz w tygodniu.