Ochrona nosorożców to współpraca organizacji, rządów i ludzi. Kluczowi interesariusze:
- Międzynarodowy Związek Ochrony Przyrody (IUCN): Czerwona Lista Gatunków Zagrożonych, strategie ochrony z rządami i naukowcami.
- WWF (World Wildlife Fund): dziesięciolecia działań: ochrona siedlisk, walka z bractwem, edukacja.
- Save the Rhino (UK): antybractwo, ochrona siedlisk, badania, edukacja w Afryce i Azji.
- African Rhino Conservation Fund (USA): projekty w krajach afrykańskich: antybractwo, ochrona siedlisk, badania, programy społeczne.
- Rządy i organy ochrony przyrody: przepisy, parki narodowe, monitoring, łapanie bractwowców.
- Organizacje pozarządowe i grupy lokalne: współpraca ze społecznościami, zrównoważone praktyki, edukacja.
- Prywatni właściciele i rezerwaty: własne obszary ochronne, surowe antybractwo.
Sukces zależy od współpracy, zasobów, zaangażowania – prawo, ochrona siedlisk, antybractwo, edukacja.