Wprowadzenie nowego gatunku – efekt fali w sieci pokarmowej
Efekty bezpośrednie
Nowy gatunek może: konkurować z rodzimymi o pożywienie/zasoby, polować na rodzimych gatunków (drapieżnictwo), przejmować miejsca lęgowe/schronienia. Przykłady: okoń nilski (Lates niloticus) w Wiktorii – upadek setów endemicznych gatunków ryb; wąż brązowy (Boiga irregularis) na Guam – wyginiecie większości ptaków wyspy.
Efekty pośrednie (kaskadowe)
Zmiana zachowań/rozkładu rodzimych gatunków → zaburzenie relacji drapieżnik-ofiara, dostępność pożywienia. Przykłady: ćma gmotolistna (Lymantria dispar) w Ameryce Płn. zmieniła nawyki żerowania ptaków; ropucha aga (Rhinella marina) w Australii wywołała migracje rodzimych żab i zgony drapieżników jadających ją.
Wprowadzenia mogą mieć efekty pozytywne (kontrola szkodników) lub negatywne. Dlatego ocena ryzyka (risk assessment) przed introdukcją jest konieczna.