Oranie – sztuka wymagająca praktyki
Oranie to niełatwe zadanie, zwłaszcza dla nowicjusza. Można to traktować jak sztukę. Jeśli jesteś nowy – ćwicz za stodolą/garazem. Zanim zaczniesz, oceń zespół, sprzęt i glebę do orania. Gdy opanujesz uprząż, zaprzęganie i sterowanie – praktyka czyni mistrza.
Instrukcje krok po kroku
- Wybierz ciche, dobrze wychowane konie. Muszą słuchać „stop” i „skręć”, chodzić wolno. Jednocześnie muszą ciągnąć równomiernie, bez skakania czy oporu.
- Zaprzągnij konie do oraczka. Ustaw je tak, by szelki (traces) były napięte. Zrób węzeł na liniach (lines) i położ na lewym ramieniu, przekrzyżując na szyi, potem pod prawym pachwinem. Ta pozycja chroni przed przeciąganiem przez zespół.
- Oczyść oracz z rdzy. Nagar na sprzęcie uniemożliwia poprawne ciągnięcie i sterowanie. Użyj żeliwa drutowego, cegły lub szlifierki nadwozia.
- Wyznacz działkę. 50 stóp szer. × 100 stóp długości – dobry rozmiar na start. Wbij pal w centrum, 25 stóp od każdego końca. Musi być widoczny z daleka – punkt orientacyjny do prostej furfy.
- Zacznij oranie od jednego końca pola. Celuj w pal, idź wolno. Podnoś rękojeści, by oracz wbił się w glebę. By skręcić w prawo – podnieś prawą rękojeść. W lewo – lewą.
- Zawróć zespół. Na końcu pola przechyl oracz w prawo, by zacząć drugi rzęd. Niech oracz jeździ na skibie (plowshare) i prawej rękojeści. Zawróć konie wielkim łukiem. Zacznij następny rzęd.