Jak hodować pony walskie?

Pony walskie i cob to jedna rasa: ożywione, wytrzymałe pony i małe, mocne konie, pochodzące z Walii przed rzymską inwazją. Przez wieki izolacja i niska popularność dały zwierzęta jednolitej, dobrej jakości i elegancji. Prawidłowa hodowla gwarantuje, że kobyła rodzi potranka będącym zaszczytem dla rasy, oraz dla czasu, pieniędzy, wysiłku i troski, jakie włożysz w wychowanie.

Instrukcje

  1. Oceń kobyłę pod kątem wzorca rasy. Jeśli nie jest dobrym przykładem rasy walskiej – nie hoduj. Hodowla kobyły jest droga. Jeśli trzymasz ją w pensjonacie i tam będzie też potranek: rachunki weterynaryjne, stud fee, opieka weterynaryjna i pensjonat dla potranka przez pierwsze 3 lata to łatwo 10 000 USD. To nie liczy treningu młodego konia. W momencie publikacji mogłeś kupić doskonałe, dojrzałe, wytrenowane pony lub cob walskie za mniej.
  2. Zadzwoń do weterynarza i sprawdź zdolność rozrodczą kobyły. Musi być płodna i w stanie wywieźć i urodzić potrankę bez nadmiernego ryzyka. Szczególnie ważne u starszych kobył rodzących po raz pierwszy. Weterynarz oceni ogólną zdolność, zwłaszcza przy naturalnym pokryciu (ogier fizycznie pokrywa kobyłę). Niesienie ogiera podczas pokrycia i sama ciąża to duże obciążenie fizyczne. Kobyła może być doskonała pod kątem rasy i jeździectwa terrainowego, ale jeśli ma starą kontuzję uniemożliwiającą skakanie, niesienie potranka może być bolesne.
  3. Znajdź ogiera, który kompensuje wady kobyły. Wszystkie konie je mają. Jeśli kobyła ma zbyt prosty łopatkowy – szukaj ogiera z dobrym łopatkowym, znany z przekazywania dobrych łopatek potomstwu. Jeśli jest nieśmiała – szukaj ogiera przekazującego otwarty, ciepły temperament. Jeśli potrzebuje więcej substancji/wysokości – rozważ cob zamiast pony. Ale NIE skrzyżuj małej kobyły sekcji A z dużym ogierem sekcji D. To okrutne i niebezpieczne – kobyła nie poradzi sobie z potrankiem znacznie większego ogiera. Poświęć czas, skonsultuj się z hodowcami i sędziami – oni wiedzą, które linie ogierów dobrze krzyżują się na które linie kobył. Masz przed sobą lata czasu, miłości i tysiące dolarów włożone w młodego konia zanim w ogóle wsiądziecie – znajdź odpowiedniego ogiera.
  4. Skontaktuj się z właścicielem ogiera i poznaj go osobiście, jeśli możesz. Poważnie przeanalizuj hodowłę z ogierem, którego nie możesz spotkać, ani którego właściciel nie poda referencji od hodowców, którzy u niego unasieniali. Temperament u ogierów walskich mniej problematyczny niż u innych ras. Przy naturalnym pokryciu chodzi o zdrowie kobyły – fizyczne i emocjonalne. Jeśli ogier jest na pastwisku z kobyłami i potrankami – to bardzo dobry znak. Znajomość zachowań w stadzie oznacza, że poradzi sobie z kobyłą. Sztuczne unasienienie usuwa problemy z zachowaniem ogiera i jest wygodniejsze niż transport kobyły. Welsh Pony & Cob Society of America uznaje sztuczne unasienienie.
  5. Skontaktuj się z weterynarzem i kowalem. Kobyły najbardziej płodne latem – zadbaj o szczepienia i formę fizyczną przed estrem. Przy naturalnym pokryciu kowal zdejmie zadnie podkowy – kobyła nadal się broni przed niegrzecznym ogierem, ale mniej uszkodzi. Jeśli ma problemy z chodem, kowal może ucinać i podkować tak, by zminimalizować dyskomfort w ciąży.
  6. Skoordynuj termin z właścicielem ogiera (naturalne) lub weterynarzem (sztuczne) na faktyczne unasienienie.