Koń Gypsy Vanner – historia, cechy, kolorystyka, prezentacja, wystawy
Historia
- Cyganie Wielkiej Brytanii po II wojnie światowej: cel – koń typu shire (ogromny brytyjski ciężki), ale z dominującym ubarwieniem pintowym i większą opaską na nogach.
- Fundamentowe ogiery: Sonny Mays i "coal horse". Krzyżowania: shire, clydesdale, dales pony, frezjan.
- Do USA 1996 r., tam właściciele spopularyzowali termin "Gypsy Vanner Horse".
Cecha
- Mały koń ciężki: 13,2–15,2 łapy (może być większe/mniejsze).
- Szyja lekko wygięta (krzywka wzdłuż mięśni). Pozioma linia grzbietu (barki i pośladki na tym samym poziomie).
Kolorystyka
- Zazwyczaj pinto. Solidne dozwolone. Wszystkie typy pinto: biały z plamami innego koloru lub inny kolor z białymi plamami. Solidne mogą mieć dużo białego na twarzy/nogach.
Prezentacja na wystawach
- Zgodnie z Gypsy Vanner Horse Society: pokazywany z WSIĄ opaską, długim czołkiem, grzywą, ogonem (opaska hodowana dla ochrony). Grzywa/czołek mogą być plecione, ogon skrócony. Dozwolone: stryżenie pyska i pod szczęki.
Wystawy
- Dowolne konkursy otwarte dla wszystkich ras. GVHS organizuje własne roczne wystawy (halter, zaprzęg, western, dressaż, angielski pleasure).
- Zarejestrowani GVHS mogą startować w USDF All-Breeds Program (najlepsi w każdej rasie).
|