Rzymianie używali głównie trzech typów koni:
- „Equus caballus” lub „Koń celtycki”: Powszechny w Europie w czasach rzymskich. Mały, silny, wytrzymały – idealny do nośnictwa ładunków i kawalerii.
- „Barb” z Afryki Północnej: Szybki, zwinny, używany przez kawalerię rzymską, zwłaszcza w kampaniach afrykańskich.
- „Turkoman” z Azji Centralnej: Również szybki i wytrzymały, ceniony w kawalerii i wyścigach wozowych.
Oprócz tych, Rzymianie używali innych typów w zależności od przeznaczenia. Nawet hodowali własne rasy, tworząc „Koń Rzymski” specjalnie do celów wojskowych.
Ważne: Trudno z pewnością zidentyfikować dokładne rasy używane przez Rzymian, bo terminologia i klasyfikacja zmieniały się wiekami. Ogólne cechy koni rzymskich są jednak dobrze udokumentowane.