Kukurydza – tania energia
Kukurydza to tani źródło energii i przytycia. W paszach zazwyczaj pękana, ale można podawać na kłosie lub jako ziarno całe. Pękanie jest nawet marnotrawstwem – koń przeczy ziarno przed połknięciem. Jeśli w fekaliach widoczne są całe ziarna, koń albo głoce paszę, albo ma ostre zęby (trzeba je szlifować). Ostrożnie z kukurydzą – wysoka energia, mało włókna = ryzyko koliki.
Białka
Ok. 10% białka, ale jakość niska (typowe dla zboż). Kukurydza ma więcej energii niż owies – ok. 15% mniej kukurydzy daje tyle samo energii co dany ciężar owsa (dane Uniw. Missouri).
Witaminy
Bogata w wit. B (tiamina, niacyna). Tiamina – funkcje poznawcze i nerwy. Niacyna rozkłada się w ślepej i grubym jelicie, choć koń nie ma zapotrzebowania dietetycznego na niacynę. Również kwas pantotenowy (metabolizm cukrów, białek, tłuszczów). Ziarna bogate w wit. E – silny antyoksydant, wzrost.
Tłuszcze
Łatwo przyswajalna energia, poprawiają sierść, ułatwiają wchłanianie witamin rozpuszczalnych w tłuszczach. Kukurydza: 3,6% tłuszczu – pokrywa zapotrzebowanie.
Minerały
Dużo fosforu, magnezu, manganu, cynku, żelaza, miedzi. Mikroelementy: selen, sód, siarka. Fosfor – wzrost, nerki. Magnez – serce, kości.
Węglowodany
Wysoka zawartość złożonych węglowodanów. Trawność rośnie o 5–10% po pękaniu/wałowaniu. Wartość energetyczna (TDN) = 80.