1. Camouflage:
* Kolor płaszcza: Choć nie tak skuteczne jak dla niektórych zwierząt, ich kolory płaszcza mogą wtopić się w otaczający krajobraz, szczególnie na użytkach zielonych.
* Terrain: Dzikie konie często szukają obszarów o gęstej roślinności lub nierównym terenie, co utrudnia drapieżnikom ich zobaczenie.
2. Lot:
* prędkość: Konie są niesamowicie szybkie i mogą łatwo wyprzedzić większość drapieżników na krótkich odległościach.
* wytrzymałość: Mogą również działać przez długi czas, co utrudnia nadążanie drapieżnikom.
* obrona grupy: W stadzie konie często biegają w okrągłym wzorze, utrzymując drapieżnika pośrodku i utrudniając celowanie w określonego konia.
3. Zmysł zapachu, słuchu i wzroku:
* zapalone zmysły: Dzikie konie mają doskonałe zmysły zapachu, słuchu i wzroku, pozwalając im wykryć drapieżniki z daleka.
* Wczesne wykrywanie: Ten system wczesnego ostrzegania pozwala im uciec, zanim drapieżnik się zbliży.
4. Zachowanie obronne:
* kopanie: Konie mają potężne kopnięcia i mogą je wykorzystać do obrony, jeśli zostaną osaczone.
* gryzienie: Mogą również używać zębów do gryzienia, szczególnie podczas ochrony swoich młodych.
5. Ukrywanie:
* w roślinności: Mogą ukrywać się w gęstym szczotce, lasach lub wysokich trawach, co utrudnia ich znalezienie drapieżników.
* w wąwozach i wwórzach: Konie mogą również wykorzystać naturalny teren na swoją korzyść, szukając schronienia w wąwozach lub wąwozach.
6. Zachowanie społeczne:
* herding: Dzikie konie żyją w stadach, a to zapewnia bezpieczeństwo w liczbach.
* Czujność: Konie w stadzie są nieustannie czujne, szukają drapieżników i ostrzegając się o niebezpieczeństwie.
Należy zauważyć, że chociaż dzikie konie opracowały szereg obrony, nadal są podatne na drapieżniki, takie jak wilki, kojoty, a nawet niedźwiedzie, szczególnie gdy młody, chory lub ranny.