Konie to zwierzęta uciekające – polegają na nogach i kopytach. Domestyczne konie uczą się poddawać nogi do pielęgnacji, na początku niechętnie (ogranicza ucieczkę). Konie są ciężkie, waga na czterech małych punktach – ogromne obciążenie kopyta i nóg, pogarszane przez jeźdźca i sprzęt. Przysłowie „brak kopyta, brak konia” – dbałość o kopyta to podstawa.
Kąty kopyta
Aby znaleźć kąt: wyobraź linię wzdłuż przedniej ściany kopyta od włosów do gruntu. Kąt z gruntem to kąt kopyta. Idealnie: przednie 45–50°, tylne 50–55°. Ale nie uwzględnia to budowy indywidualnej – nie tnij automatycznie do „ideału” bez oceny całego kopyta.
Nieprawidłowe kąty
Postaw koń kwadro na płaskim. Nitka od styku palca z gruntem, wzdłuż pasterna (kość kostkową) do spodu stawu skokowego (fetlock). To oś kopyto-pastern (hoof-pastern axis). Idealnie – linia nieprzerwana. Jeśli kąt pasterna różni się od kąta kopyta – linia złamana.
– Zbyt długie kopyto, niska oś – pasterny cofane, nacisk na piętę.
– Zbyt krótkie, pudełkowe, wysoka oś – pastern wysuwany, nacisk na wiązadła zawiesinowe.
Korekta złych kątów
Często przyczyna: złe obcięcie. Korekta – zadanie doświadczonego kuźnika/weterynarza (łatwo pogorszyć).
– Niska oś: kuźnik skraca palec, odciąża piętę.
– Wysoka oś: czasem skraca piętę, ale może potrzebać specjalnych podkówków podnoszących piętę i przenoszących wagę na palce.
Jeśli problem od dawna zaniedbywany – możliwe trwałe uszkodzenia wiązań i stawów.
Inne przyczyny
- Naturalna wada budowy: urodzone pionowe lub wydłużone kopyta – korekta obcięciem/specjalnymi podkówkami, najlepiej u młodych.
- Choroby: konie z naturalnie pionowymi kopytami narażone na chorobę kości nawigacyjnej (navicular disease) – degeneracja kości nawigacyjnej, leczenie: podkowanie korekcyjne, podparcia pięty, korekta kąta.