Rola węglowodanów w diecie konia – włókno, skrobia, cukry

Zdrowie konia zależy od wielu czynników, ale dieta najważniejsza. Aby utrzymać konia w optymalnej formie, dieta musi dostarczać dużo węglowodanów opartych na włókninie.

Ważność węglowodanów

Konie potrzebują dużo energii – większość z węglowodanów w pokarmie. Główne źródło: włókno w sienie/paszy. Układ trawienny skrojony pod ciągłe, wolne pobieranie trawy/siana. Duży, wysoce rozwinięty jelito grube z mikroflorą fermentującą duże objętości włókna.

Źródła węglowodanów

Pasza (siano) = złożone węglowodany: celuloza, hemiceluloza, lignina. Zboża = proste węglowodany (energia). Cztery typy w diecie konia:

  • Monosacharydy: glukoza, fruktoza, galaktoza.
  • Dwucukry: laktoza.
  • Oligosacharydy: rafinaza, fruktany.
  • Wielocukry: skrobia, celuloza.

Trawienie węglowodanów

Różne typy ~ tyle samo energii brutto, ale energia przyswajalna (net energy) się różni – strata ciepłem, moczem, kałem. Najwięcej energii przyswajalnej dają monosacharydy wchłaniane w jelicie cienkim.

Węglowodany niewłókniste

Energia ze skrobi i cukrów (nie włókno). Podaje się do przyrostu wagi lub „boostu” przed wysiłkiem (wyścig). Ale jelita konia nie przystosowane do dużej skrobi – ostrzeżenie: unikać diet bogatych w cukry/skrobię -> ryzyko koliki, skurczów mięśni („tying up”).