Wstęp
Opieka nad koniem to dużo pracy. Opieka nad niewidomym koniem wymaga cierpliwości i zrozumienia. Musisz zbudować zaufanie.
Instrukcja krok po kroku
- Mów cicho. Gdy jeden zmysł znika, inne ostreją. Koń doskonale słyszy. Głosy gwałtowne wystraszą niewidomego konia.
- Ruchy powolne. Nagłe ruchy wystraszają każdego konia. Niewidomy słyszy ruch, ale nie rozumie co się dzieje. Powolne, delikatne gesty budują zaufanie.
- Przejrzyj boks i pastwisko pod kątem zagrożeń. Nic nie może wisieć na ścianach boksu. Niewidomy koń nie widzi barier – to wywołuje panikę. Pastwisko: doły, inne zwierzęta agresywne wobec niewidomego.
- Woda i karmę zawsze w tym samym miejscu. Zdrowy koń widzi i węchuje. Niewidomy – tylko węchuje. Gdy zna miejsca – nie musi szukać.
- Chodź z koniem regularnie. Rutyna daje poczucie bezpieczeństwa. Powtórzone przejścia stajnia-pole stają się nawykiem. To buduje komfort i wiązanie.
- Używaj imienia konia często. Koń zna imię jak pies. Gdy nauczysz go reagować – wezwij po imieniu przy wejściu do stajni/pastwiska. Z czasem przyjdzie do głosu.
- Strzyż konia jak najczęściej. To czas nawiązania relacji. Bliskie więzi to fundament zaufania.
- Cierpliwość. Niewidomy koń, który widział, może wydawać się agresywny – to walka z afektywnością. Urodzony niewidomy łatwiej się uczy. W obu przypadkach – dużo pracy. Jeśli nie masz czasu – są organizacje, które przejmą konia i dadzą mu potrzebną opiekę.