Trzy filary budowy siodła
Siodłorobstwo to sztuka przekazywana od mistrzów do uczniów. Mimo różnic między siodłami angielskimi a westernowymi (stock), materiały dzielą się na trzy kategorie: drzewo, skóra, okucia.
1. Drzewo siodła (Tree)
Fundament determinujący kształt i rozmiar. Zazwyczaj kupowane, rzadko robione samodzielnie.
- Drewno (tradycyjne): Pokrywane mokrą rawhide, gwoździona. Rawhide kurczy się przy schnięciu, wzmocniając strukturę.
- Włóknopoliester (fiberglass): Mniej trwałe.
- Poliolefiny (polietylen/poliuretan): Często oklejane tkaniną włóknopoliestrową. Najtrwalsze, odporne na zmęczenie materiałowe – dziś najpopularniejsze.
2. Skóra
Owijają drzewo. Jakość skóry decyduje o jakości gotowego siodła. Skóra musi być miękka, elastyczna, wytrzymała, bez wad. Ilość zależy od rozmiaru siodła. Potrzebne narzędzia skórzane: awle, noże, skrawacze, kołki, bezwiertniki.
3. Okucia (Hardware)
Zapewniają mocowanie siodła do konia (gurty, latygi, bilety – krótsze paski z tyłu siodła). Rodzaj i ilość zależą od typu siodła i uprzęży (podwójna uprząż = przód i tył).
Trzy formy okuc:
- Pierścienie (okrągłe, 5–10 cm średnicy)
- Deesy (kształt litery D, 7,5–10 cm)
- Płytki (płaskie ze szczelinami)
Materiał: moszącz, stal nierdzewna, brąz – najwyższej jakości, bo najbardziej narażone na zużycie.
Dodatkowe przybory
- Klej, igły, nitki, śruby, remachy, gwoździe siodłowe, wykrojnik (z bristolu).
- Opcjonalnie: dekoracyjne konchos, owczyna pod siodłem dla amortyzacji.