Historia kleju zwierzęcego
Choć prawdą jest, że produkty zwierzęce historycznie używano w kleju, kopyta koni nie są głównym składnikiem nowoczesnego kleju.
Historycznie
- Części zwierząt (kopyta, kości, skóry) używano do produkcji klejstyna – białka używanego w klejach. Proces polegał na gotowaniu tych materiałów w celu wyodrębnienia kolagenu, który był podstawą kleju.
Współcześnie
- Większość klejów to syntetyki: poliwinylowooctan (PVA) lub poliuretany. Są łatwiej dostępne, tańsze, często lepsze od tradycyjnych klejów zwierzęcych.
- Niektóre specjalistyczne kleje wciąż używają klejstyny (np. kleje dożywowe), ale produkty zwierzęce w produkcji klejów to w większości przeszłość.
Więc, choć kopyta koni kiedyś wchodziły w skład kleju, w nowoczesnych klejach nie są powszechnym składnikiem.