Historia i typy siodeł angielskich
Choć nazywa się je „angielskimi”, pochodzą od węgierskich i niemieckich jeźdźców ze średniowiecza. Trzy grupy jeźdźców (dressura, jeździectwo polowe/hunt seat, konie chodowe) dopracowały siodełka. Skoczność: siodełko z bardziej przódowym siedziskiem. Konie chodowe: jeździec za środkiem grawitacji, by wyeksponować chód. Dressura: głębokie siedzisko, bliski kontakt.
Potrzebne akcesoria
- Podciąg (web lub skóra)
- Koc pod siodłem (saddle pad)
Instrukcja zakładania
-
Wybór stylu. Skakanie → forward-seat. Koń chodowy → saddle-seat. Dressura → siodełko dressurowe. Nowicjusze czują się bezpieczniej w dressurowym. „All purpose” zazwyczaj bardziej dressurowe.
-
Koc pod siodłem. Kształt podobny do siodła.
-
Nałożenie siodła. Podciąg na siodło, potem siodło na koc z lewej strony – przednia krawędź blisko tylnej krawędzi łopatki. Wciągnij koc do łyzka, zostaw 2–3 cm koca przed i za siodłem. Przejdź po prawą stronę, zapięć podciąg. Większość siodeł ma 3 szpile (billets) i 2 zapinki na podciągu. Średni koń: zapięcie na przednim i tylnym szpilach. Szeroka klatka → dwa przednie. Wąska klatka → dwa tylne. To zapobiega odparzeniom. Zapięć lewą stronę, dokręcaj stopniowo.
-
Kontrola. Przeprowadź konia kilka kroków, dokręć luz. Podnieś i wyciągnij przednie nogi konia do przodu – usunie zmarszczki pod podciągiem.