Popularne opcje ogrodzeń: trzyporowe drewniane, winylowe, elektryczne, siatkowe. Przed wyborem rozważ rasę, wiek i temperament koni. Dokładnie przejdź płot przed pierwszym wypuszczeniem na pastwisko i potem okresowo, by konie nie uciekły ani się nie zraniły.
Trzyporowe drewniane
Słupy co 2,4–3,6 m (8–12 ft), trzy poręcze między nimi. Tani w montażu, ale wymaga regularnego utrzymania: konie gryzą lub kopają poręcze, nachylają się za zieloną trawą. Jeśli pomalowany, wymaga regularnego malowania.
Winylowe
Mniej konserwacji: nie maluje się, konie nie gryzą. Dostępny w wielu kolorach, wysokościach, stylach 2–5 poręczy. Ale poręcze winylowe nie są mocne: konie mogą je wybić z słupów lub złamać. Złamane poręcze ostre krawędzie ranią konie. Przy gwałtownych zmianach temperatur rozszerzanie i kurczenie osłabia płot i pęka.
Elektryczne
Mały prąd przy dotyku – po kilku razy konie unikają. Style: electrobraid, taśma elektryczna, drut hotcoat. Wszystkie wymagają zasilacza (bateryjnego lub sieciowego) i izolatorów do mocowania drutu do słupów. Jeśli drut dotknie metalu – zwarcie. Jeśli słupy drewniane – zwarcie przy mokrym drewnie. Należy koszyć chwasty wokół, by zapobiec pożarom. Przenośne ogrodzenia elektryczne często dzielą duże pastwiska na mniejsze do rotacji.
Siatkowe
Dobra siatka zatrzyma konie, które nie są tłoczone ani nie próbują uciec mocno. Drut musi być napięty, luzy – jeśli konie dosięgną trawy, mogą go zrzucić i przejść. Siatka w różnych wysokościach, długościach, oczkach. Standardowo 1,2 m (4 ft) wysokości. Regularna inspekcja: czy napięta, czy dobrze przymocowana. Dodanie jednego drutu elektrycznego na górze siatki doskonale odstrasza konie od opierania się.