„W górę – łagodnie. W dół – lekko i swobodnie. Na płasko – patrz, jak trybię. W stajni – nie zapomnij mnie”. To modlitwa konia zaprzęgowego. Prowadzenie zaprzęgu to prawie zapomniana sztuka, ale możesz ją ożywić dla frajdy. Będziesz zmęczony po dniu zaprzęgania i prowadzenia, ale to dobry rodzaj zmęczenia. Oto co musisz wiedzieć.
Potrzebne
- Szczotka i grzebień
- Zimna woda
- Czysta, nasmarowana uprząż
- Wóz, bryczka lub maszyna
- Długi bicie zaprzęgowé
Instrukcje
Oczyść konie szczotką i umyj zimną wodą w miejscach, gdzie uprząż będzie tarczyć – by zapobiec poseradzeniom. Trzymaj uprząż czystą z tego samego powodu.
Załóż uprząż na zaprzęg. Uważaj, by nie dławić ich – nie dociągaj zbyt mocno podciągła (throat latch) na uzdzie i nie kładź pierśnicy (breast collar) za wysoko. Zostaw ok. 30 cm między tylnymi partiami koni a poświatą (breeching) przy prostych zagłówkach (traces).
Chwyć linki (lines) dołączone do zewnętrznych stron usta każdego konia i idące przez pierścienie na uprząży w jednej ręce, wsiądź na wóz/bryczkę i usiądź lub stań wygodnie.
Weź po jednej lodze w każdą rękę, łokcie zgięte, linki napięte, łokcie ok. 7,5 cm przed ciałem – tak, byś mógł mocno ciągnąć w tył by zatrzymać zaprzęg, nie nachylając się do tyłu.
Użyj lekkiej ręki. Lekko machaj linkami nad zaprzęgiem lub głaskaj im grzbiety bicie, dając komendy głosowe. „Do roboty” (Get up / Giddy up) – ruszaj.
Ćwicz dawanie i bieranie na wodzach (give and take) gdy konie reagują na sygnały, trzymając lekki kontakt z oboma pyskami. Daj im wystarczająco luzu, by głowy były na naturalnym poziomie – by mogły normalnie oddychać.
Skręcanie: dociągnij lódę po stronie, w którą chcesz skręcić (ciągnie jednego konia), i puść drugą. Użyj bicia, by dotknąć boczny bok zewnętrznego konia tuż za łyżką (tam, gdzie noga jeźdźca dawałaby impuls).
Komendy głosowe: „Jee” – w prawo, „Haw” – w lewo.
Zatrzymanie: równomierne, stałe ciągnięcie obiema lodzami i komenda „Whoa”.