U konia i większości ssaków żebra łączą się z piersiakiem przez chrzęstki żebrowe. Chrzęstki żebrowe to elastyczne, włókniste tkanki łączące końce żebr z piersiakiem. Chrzęstki prawdziwych żebr (żebra 1–7) łączą się bezpośrednio z piersiakiem, te fałszywych (żebra 8–10) łączą się ze sobą i z chrzęstką 7. żebra. Żebra płynące (żebra 11–13) nie łączą się z piersiakiem wcale.
Chrzęstki żebrowe pozwalają na pewien ruch żebr podczas oddechu. Gdy mięśnie wdechu się kurczą, żebra są ciągnięte w górę i na zewnątrz, powiększając objętość klatki piersiowej i wciągając powietrze do płuc. Przy wydechu mięśnie się rozluźniają, żebra wracają do pozycji spoczynkowej, zmniejszając objętość i wypychając powietrze.
Chrzęstki żebrowe też wspierają piersiak i chronią serce, płuca i inne narządy w jamie piersiowej.