Przykłady personelu:
1. Dawanie ludzkich cech nieożywionym przedmiotom:
* „Wiatr szeptał tajemnice przez drzewa.” (Wiatr nie może szeptać, ale brzmi to, jakby mówi.)
* „Zegar zaznaczony niecierpliwie.” (Zegary nie mają uczuć, ale sprawia, że wydaje się, że to niespokojne.)
* „Słońce uśmiechnęło się na ziemię.” (Słońce nie ma twarzy, ale jest personifikowane, aby wykazywać ciepło i szczęście.)
2. Przekazanie ludzkich cech abstrakcyjnych pojęć:
* „Czas przeleciał.” (Czas nie żyje, ale wydaje się, że szybko się porusza.)
* „Sprawiedliwość wymaga zemsty.” (Sprawiedliwość jest koncepcją, ale podano głos i opinię.)
* „Strach trzymał ją w niewoli.” (Strach jest emocją, ale dano moc kontrolowania kogoś.)
3. Dawanie zwierzętom cech ludzkich:
* „Pies machnął swoim ogonem szczęśliwie.” (Podczas gdy psy machają ogonami, personifikowane jest sugerowanie, że jest to szczęśliwe.)
* „Kot spojrzał na mnie z podejrzeniem.” (Koty tak naprawdę nie myślą, ale zdanie daje im ludzkie podejrzenia).
* „Ptak śpiewał wesołą melodię.” (Ptaki śpiewają, ale słowo „wesoły” nadaje piosence ludzką emocje).
4. Używając języka figuratywnego:
* „Drzewa tańczyły na wietrze.” (Drzewa nie mogą tańczyć, ale obraz tworzy żywą scenę).
* „Burza szalała z furią.” (Burze nie mają gniewu, ale metafora sprawia, że wydaje się gwałtowna.)
* „Góry stały wysokie i dumne.” (Góry nie mogą odczuwać dumy, ale zdanie daje im poczucie godności).
Pamiętaj: Personifikacja to postać mowy, która pomaga nam zrozumieć i odnosić się do rzeczy, które nie są ludzkie. To sprawia, że pisanie jest bardziej żywe i wciągające.