Wojsko Gengis-chana jeździło końmi mongolskimi. Konie te słyną z:
- Wytrzymałości: Wytrzymałe, pokonują duże dystanse z minimalnym odpoczynkiem i wodą.
- Siły: Unoszą jeźdźca i ekwipunek w trudnym terenie.
- Zwinności: Zwinne i szybkie w ciasnych przestrzeniach i trudnym terenie.
- Adaptacyjności: Dobrze radzą w różnych klimatach i warunkach.
Mongole rozwinęli specjalizowane techniki hodowli, czasem krzyżując z koniem dziki, by zwiększyć wytrzymałość. Koń mongolski to nie pojedyncza rasa, ale grupa koni o podobnych cechach. Były one instrumentalne w sukcesach militarnych Gengis-chana, umożliwiając szybki ruch na ogromnych dystansach.