Kontekst
Konie buczące (bucking horses) poszukiwane w rodeo, zyskowny biznes. Trening buczenia ryzykowny, ale są metody zachęcające. Znajomość narzędzi pomaga wycisnąć najlepsze buczenie.
Potrzebne
- Pasek biodrowy (flank strap)
- Szpory
- Koń ze skłonnością do buczenia
- Szut buczący (bucking chute)
Instrukcja
- Koń z naturalnym „buchem”: Większość przypadków – koń sam chce zrzucić jeźdźca. Bez tego – metody niehumanitarne. Buczenie = reakcja na ból, złość, drażnienie. Flank strap „dudzie” nogi/boki, szpory draznią, ograniczony ruch = „pełen siebie”.
- Trzymaj konia „świeżego” (fresh): Mało ruchu, gotowy do biegu/buczenia. Kilka dni w boxie przed wyścigiem.
- Flank strap: Na brzuchu tuż przed nogami. Nie za ciasno (blokuje nogi), ale by nie przewrócił się do góry nogami. Cel: wyższe buczenie.
- Szut buczący: Wsiądź, chwyć, otwórz bramę. W momencie otwarcia długi flank strap rzucony za tylne nogi – bicie po nich.
- Szpory: Ruch škrabący od barku do biodra w trakcie buczenia/biegu. Drażnienie boków + flank strap = buczenie nawet u spokojnego konia.