Programy hipoterapii – koń jako partner leczenia
Programy terapeutyczne łączą osoby niepełnosprawne z konmi i ich prowadzącymi, by wspomagać leczenie fizyczne, psychiczne i emocjonalne. Ruch ciała konia stymuluje kontrolę mięśni, elastyczność, mobilność, stabilność, a tajemnicza relacja koń-człowiek sprzyja rozwojowi emocjonalnemu.
Właściciele często rozważają włączenie konia do programu terapeutycznego. Nie każdy koń nadaje się, ale wielu doskonale sprawdziłoby się z dodatkowym treningiem.
Sprzęt
- Linka prowadząca
- Umszów
- Uzdź
- Siodełko lub podkładka ze stirupami
- Asystent
Program treningowy
- Ocena temperamentu: Koń musi być spokojny, chętny, nieustraszany. Programy (np. Reins) preferują konie z pewnym poziomem treningu profesjonalnego.
- Stan fizyczny: Płynny ruch we wszystkich trzech chodach, zdrowy, sprawny. Wymagania wiekowe zależą od centrum.
- Różne metody prowadzenia: Canadian Therapeutic Riding Association wymaga: prowadzenia tradycyjną linką na umszóle, z wodzami zebranymi pod głową, z linką rzuconą na szyję, z wodzami w rękach jeźdźca przy tradycyjnym prowadzeniu.
- Różne style wodzowania (reining): Ćwicz jazdę: wodze nisko i w osobnych rękach, wysoko i osobno, razem w lewej, razem w prawej. Jeśli nie reaguje – daj stary sygnał, natychmiast po nim nowy.
- Praca w grupie: Przyzwyczaj do innych zwierząt przez jazdę grupową, przejażdżki, pracę podręczną z innymi koniami.
- Eksponowanie na straszne sytuacje: Spaceruj obok wózków inwalidzkich, jubiłujących ludzi, machanych flag, ruchomych obiektów – aż do pełnego zaufania, że nie wystraszy się.
- Kontakt z ludźmi: Przedstaw konia obcym każdego wieku. Konie lubiące ludzi to dobrze terapijni.
- Nienaturalne ruchy na grzbiecie: Gdy prowadzący trzyma konia, jeździec: staje w stirupach, chyli się we wszystkie strony, chwieje się, kładzie płasko, siedzi do tyłu i na bok. Kontynuuj na chodzie.
- Praca z obu stron jednocześnie: Przyzwyczaj do ludzi pracujących z obu stron naraz – i w pracy podręcznej, i w ruchu.
- Hamowanie przy utracie równowagi jeźdźca: Doświadczony jeździec symuluje utratę równowagi – wtedy on lub prowadzący natychmiast hamuje konia.
- Kontakt z organizacjami: American Hippotherapy Association (AHA) lub North American Riding for the Handicapped (NARHA). Znajdą bliskich terapeutów konnych, którzy ocenią gotowość konia do programów i wskażą dalszy trening do specyficznych standardów centrów.