Ogiere to poważna sprawa. To maszyny do rozrodu. Mało zwierząt ma tyle hormonów i libido co ogier w królu życiowym. Obsługa ogiera hodowlanego bywa niebezpieczna, ale i satysfakcjonująca – widzisz efekty w potomstwie. Ważne wskazówki.
Potrzebne
- Doświadczenie z konmi (duże)
- Pomoc profesjonalisty z ogierami
- Szybkie refleksy
Instrukcje
-
Obsługa ogiera to kwestia życia i śmierci. Krok 1: duże doświadczenie z konmi. Profesor z ogierami musi Cię nauczyć. Gdy poznasz jego reakcje w różnych sytuacjach – możesz pracować sam.
-
Ogiere pełen hormonów – skupiony na rozrodzie. Wszystko inne wtórne, zwłaszcza w sezonie, przy klaczach gotowych. Niezależnie od szkolenia – zawsze pamiętaj: cienka granica między posłuszeństwem a instynktami.
-
Zdobywanie szacunku – najważniejsze. Nie bij w poddanosc. Bicie wywołuje nienawiść i strach – proste drogi do agresji w stresie. Bądź stanowczy, miły, konsekwentny – nauczysz, że Ty zarządzasz, ale dajesz wolności i nagradzasz dobre zachowanie.
-
Konsekwencja – klucz nr 1. Ustal rutynę: ogier WIĘ, kiedy pokrywa, kiedy inne obowiązki. Zawsze ta sama uzda do pokrycia, i TYLKO wtedy. Szybko nauczy się: ta uzda = pokrywam, bez niej = zachowuję się culturalnie.
-
Kara bardziej psychiczna i głosowa niż fizyczna. Nigdy nie przemocisz ogiera. Kto myśli, że tak – błądzi. Głos, język ciała, narzędzia: łańcuch pod brodem (stud chain), kij/czapka – kara rozumiana jako dominacja, bez fizycznego wyzwania. Ostatnia rzecz, jaką chcesz: dojrzałý ogier czujący, że chcesz się z nim pobić.