Filtry podgruntowe dzielą akwarystów: niektórzy je kochają, inni nienawidzą. Mają zalety (tania, prosta, biologia + mechanika + aweracja) i wady (trudne czyszczenie, ryzyko anaerobii). Możesz zbudować własną za grosze.
Zasada działania
Pompa powietrza dmucha pod żwir. Pęcherzyki idą w górę, ciągają wodę w dół przez żwir. Żwir zatrzymuje zanieczyszczenia (mechanika) i staje się siedliskiem bakterii nitryfingowych (biologia). Wymaga częstego wysysania żwiru (syfonem) – u brudnych ryb (złote rybki) jeszcze częściej.
Materiały
- Rury instalacyjne elektryczne (PVC, cienkościenne) – liczba/wymiar zależy od wymiarów akwarium.
- Łączniki (trójniki, kolana, redukcje).
- Wąż pneumatyczny (do pompy powietrza) + pompa membranowa.
- Wiertarka + wiertło, nóż do rur.
Budowa
- Zbuduj siatkę: 5–6 rur głównych, łączniki co 15–20 cm. Sklej klejem do PVC, wysusz.
- Wytnij rowki na jednej stronie rur (dolnej) – ok. 1/3 obwodu. To strona dolna.
- Wierć otwór na końcu jednej rury na wąż pompy powietrza. Dla akwariów >90 cm – dwa wloty powietrza.
Uruchomienie
- Nalej do rur wodę (mniej niż będzie pod nimi w akwarium).
- Połóż siatkę na dnie, wstaw węża pompy.
- Zasyp żwirem (3–5 cm).
- Nalej wodę do akwarium, włącz pompę powietrza.
Uwagi
- Żwir nie może być zbyt drobny (piasek) – zapcha rowki, ani zbyt gruby – woda nie cyrkuluje.
- Regularne syfonowanie żwiru = podstawa higieny.
- Alternatywa nowoczesna: maty filtrujące podgruntowe (np. JBL ProFlow) – łatwiejsze w serwisie.