- sondowanie: Białe ibises często używają swoich długich, odcinkowych dziób, aby zbadać miękkie błoto płytkich mokradeł. Zazwyczaj wkładają dzioby głęboko w błoto i zamiatają je z boku na bok, czując zakopaną ofiarę. Kiedy napotykają coś jadalnego, szybko pękają dziobami i odzyskują przedmiot.
- Wading: Białe ibises często przedzierają się przez płytkie wody, używając długich nóg do poruszania się po terenie. Idąc, trzymają oczy na powierzchni wody, obserwując jakiekolwiek oznaki ruchu. Kiedy dostrzegają potencjalną ofiarę, szybko rzucają się do przodu i wychwytują ją dziobami.
- prześladowanie: Czasami białe iBises przyjmują strategię prześladowania. Będą cicho i powoli zbliżają się do celu, zwykle owadami lub skorupiakami, dopóki nie znajdą się w uderzającej odległości. Następnie nagle rzucają się do przodu i łapią ofiarę, zanim będzie miała szansę uciec.
- Gleaning: Poszukując się na lądzie, białe ibises czasami angażują się w zebranie. Skrupulatnie badają odsłonięte powierzchnie, takie jak skały, łodygi roślinne i liście, i wybierają wszelkie znalezione jadalne przedmioty. Ten rodzaj żerowania jest szczególnie skuteczny na otwartych obszarach, takich jak solne i trawiaste równiny.
- Social Feeding: Białe ibises są znane z wykazywania zachowań związanych z żywieniami społecznościowymi. Grupa IBises może współpracować w celu zlokalizowania i wykorzystania okazji do karmienia. Dzieląc się informacjami i koordynując swoje wysiłki, zwiększają swoje szanse na skuteczne uzyskanie żywności.
Korzystając z wszechstronnego repertuaru technik żerowania, białe iBises dobrze dostosowują się do różnych warunków środowiskowych i wykorzystują szeroką gamę źródeł żywności. Ich elastyczność żywienia przyczynia się do udanego przetrwania i obfitości w ekosystemach mokradeł.