Najbardziej prawdopodobne, by znaleźć ryby żywiące się osadami w środowiskach dnowodnych, takich jak:
Strefa bentos: Dno jezior, oceanów i innych zbiorników wodnych, gdzie gromadzi się osad.
Dna ilaste lub piaskowe: Te siedliska są bogate w osad i wspierają wiele gatunków dnowodnych.
Ujścia rzek: Obszary, gdzie rzeki słodkie spotykają ocean, tworząc strefy mieszania bogate w osad.
Płytkie wody przybrzeżne: Te obszary często otrzymują duże odkłady osadu z rzek i prądów morskich.
Typy żerowników osadu
Dnożerowce: Ryby z ustami przystosowanymi do zbierania osadu i wydobywania cząsteczek pokarmu.
Bentosożerowce: Gatunki polegające głównie na źródłach pokarmu znalezionych na dnie.
Detrytożerowce: Ryby żywiące się martwą materią organiczną osiadającą w osadzie.
Przykłady
Sumy: Wiele gatunków używa wąsów do wykrywania i gromadzenia pokarmu z osadu.
Płocice: Ryby płaskie leżące na dnie i przesiewające usta osadem.
Węgorze: Niektóre dnowodne węgorze żywią się robakami, owadami i małymi organizmami w osadzie.
Ryby z rodzaju Gobius: Często w płytkich, piaskowych lub ilastych dnach, gdzie jedzą małe bezkręgowce i detrytus.