Łosoś jest semelparny – tarłają raz, a potem giną. To naturalna część cyklu życia, napędzana kilkoma czynnikami:
Wyczerpanie: Wędrówka do góry rzeki i tarlenie wymagają ogromnej energii, zostawiając rybę fizjologicznie wyczerpaną.
Głodowanie: Łosoś przestaje jeść po wejściu w wodę słodką i żyje z zapasów. Gdy się skończą, nie może przetrwać.
Zmiany hormonalne: Podwyższony kortyzol (hormon stresu) może tłoczyć układ odpornościowy, czyniąc je wrażliwymi na choroby.
Choroby i pasożyty: Gęste miejsca tarła i osłabiona odporność sprzyjają infekcjom.
Drapieżnictwo: Niedźwiedzie, orły i inni drapieżnicy polują na osłabione łosose podczas tarła.
Choć ich śmierć może wydawać się tragiczna, to naturalny proces, który zapewnia powrót składników do ekosystemu i wspiera następne pokolenie.