Rekiny utrzymują wysokie stężenie mocznika we krwi i tkankach jako kluczową adaptację do osmoregulacji w środowisku morskim. W przeciwieństwie do większości ryb kostnych, które wydalają odchody azotowe głównie jako amoniak, rekiny zatrzymują mocznik, by zrównoważyć wewnętrzną słoność z otaczającym morzem. To zmniejsza gradient osmotyczny między ciałem a oceanem, pozwalając im oszczędzać wodę i unikać odwodnienia. Rekiny produkują też trimetylaminooksyd (TMAO), który stabilizuje białka i dodatkowo pomaga w osmoregulacji. Choć małe ilości mocznika mogą być produktem metabolizmu u wielu ryb, dla rekinów jest centralnym elementem ich wewnętrznej równowagi chemicznej.