Złote rybki pobierają tlen z wody ("oddychają") skrzelami, jak większość ryb. Skrzela działają inaczej niż płuca zwierząt lądowych, ale cel ten sam: wchłonięcie tlenu do krwi. Złote rybki potrzebują tlenu do życia – muszą wydobyć cząsteczki O₂ z wody. Choć woda (H₂O) zawiera tlen, atomy wodoru uniemożliwiają rybie wykorzystanie wody jako źródła tlenu.
Budowa skrzeli
Skrzela złotych rybek to błony komórkowej grubości (lamelle) o ogromnej powierzchni – maksymalny kontakt wody z naczynkami krwionośnymi. Inne elementy: zatoki skrzeliowe (widoczne z zewnątrz) i struktura nośna. Skrzela delikatne, nieokostnione; neutralna wyporność wody trzyma je rozchylone podczas pływania. Na lądzie skrzela zapadają się – ryba udławia.
Proces "oddechu"
Złota rybka wciąga wodę pyszczkiem, potem wypycha ją przez skrzela. Pobiera głośno wodę, zamyka pyszczek, kurczy mięśnie gardła – woda przepływa przez skrzela. Rozwiązany tlen w wodzie wchłania się do krwi dyfuzją. Dyfuzja: cząsteczki w wyższym stężeniu przechodzą do obszaru niższego. W skrzelach: woda ma więcej tlenu niż krew – tlen przechodzi do krwi. Węglan sodu dyfunduje z krwi do wody.
Tlen w wodzie
Powietrze ma więcej tlenu niż woda. Tlen dostaje się do wody dyfuzją z powietrzem – tlen z powietrza rozpuszcza się w wodzie. Dla złotych rybek w misce – główna droga. Rośliny żywe zwiększają rozpuszczony tlen fotosyntezą.
Pomoc złotym rybkom
Chłodniejsza woda = więcej rozpuszczonych gazów (w tym tlenu). Złote rybki = ryby zimnowodne, znoszą do 18 °C (65 °F). Chłodniejsza woda trzyma tlen.
Rośliny żywe = więcej tlenu (fotosynteza). Dodaj rośliny (sprawdź tolerancję temperatury).
Większy przepływ wody = wentylacja CO₂ + więcej tlenu. Filtr wiszący wystarczy do małego akwarium. Dla większego: powerhead (mała pompa zanurzana) skierowana na powierzchnię.
Wymiana gazowa = powierzchnia wody–powietrze. Maksymalizuj powierzchnię: czysta powierzchnia wody, swobodny przepływ powietrza.