Niektóre jastrzębie są anadromiczne – wędrują z oceanu do rzek i jezior słodkich, by tarłać. Sygnały środowiskowe, jak temperatura wody i długość dnia, wyzwalają wędrówkę. W trakcie wędrówki do góry rzeki jastrzębie płyną, pełzają i wspinają się, używając potężnych dysków przysysowych do przywierania do skał i omijania przeszkód, jak wodospady i zapory.
Jastrząb morski, na przykład, jest pasożytniczy jako dorosły, przykleja się do ryb i żywi się ich krewią. Po tarłach dorosłe umierają, a młode – zwane ammocetami – zostają w wodzie słodkiej do dojrzewania.
Nie wszystkie jastrzębie wędrują; niektóre żyją całe życie w wodzie słodkiej, inne pozostają morskie.