Crown tail – historia i genetyka
Crown tail bojczyk powstał w zachodniej Dżakarcie, Indonezja, w 1997 r. W tej wykwintnej odmianie błona między promieniami płetw grzbietowej, ogonowej i anałowej jest zredukowana, tworząc wygląd szpil. Idealny crown tail ma 50% redukcji błony, ale ≥33% nadal kwalifikuje się jako crown tail. Cecha crown tail może pojawić się w wielu typach bojczyków, krzyżując samca crown tail z samicą innej odmiany.
Samice crown tail – line breeding (hodowla liniowa)
Samce crown tail można krzyżować z samicami tej samej odmiany. Mogą być niepokrewne lub wkrzyżowane z własnymi córkami („line breeding”). Konsoliduje to cechy fizyczne obojga rodziców. Zazwyczaj daje promienie płetw wykraczające daleko poza błonę, ale RÓWNIEŻ wzmienia NIEPOŻĄDANE cechy. Samice crown tail są tak samo kolorowe jak samce, ale mniej dramatyczne płetwy.
Samice typu dzikiego (wild type) – witalność hybrydowa
Typ dziki przypomina oryginalnego bojczyka z Tajlandii. Choć samice dzikie nie mają jaskrawych kolorów hodowlanych, są atrakcyjne. Inbreeding (wkrzyżywanie bliskie) przy tworzeniu odmian osłabia gatunek – krzyżowanie samca crown tail z samicą typu dzikego daje silne potomstwo (heterosis).
Samice double tail (podwójny ogon) – gen częściowo dominujący
Double tail: płetwa grzbietowa/ogonowa z dwoma łapami, długość jak płetwa anałowa. Grubsze ciała. Hodowcy krzyżują double tail z jednopłetwistymi, by rozszerzyć ogony. Kombinacja double tail (samica) + crown tail (samiec) = przepiękne potomstwo, bo gen zredukowanej błony (crown tail) jest CZĘŚCIOWO DOMINUJĄCY – objawi się w I pokoleniu (F1).
Samice halfmoon (półksiężyc) i rosetail (różany ogon) – spektakularne ogony
Halfmoon: ogromne ogony rozchodzące się pionowo 180°. Najlepsze przy 180°. Rosetail wyhodowana z halfmoon – nadmiarowe rozgałęzienie płetw grzbietowej, ogonowej, anałowej. Krzyżowanie samic z tymi genami z samcem crown tail da magnifikencyjne ogony.