Bernikle mają miękkie, małe brzuchy i zamieszkują poprzednio odrzucone muszle innych mięczaków. Bernikle występują w środowisku morskim i na lądzie. Ich zasięg bywa daleki od morza, jak w przypadku bernikli indonezyjskiego, występującego w łąkach i lasach deszczowych. Bernikle odrzucają i wymieniają swoje muszle ochronne w miarę wzrostu, więc kształt lub kolor muszli nie służy do identyfikacji.
Instrukcje
Spójrz na wielkość większej szczęki. Bernikl indonezyjski ma bulwowatą, ogromną większą szczękę w porównaniu do innych gatunków. Ten rak lądowy występuje na wyspach Tumour i od Zanzibaru do Tahiti. Jeśli jesteś w naturalnym siedlisku bernikla indonezyjskiego, rzadko spotkasz go blisko brzegu, bo woli las deszczowy.
Dokładnie zbadaj oczy. Rogówki cavipes są tylko słabo poszerzone. Cavipes żyje w mangrowach w Indiach, Malezji, Polinezji, Afryce Wschodniej, Tajwanie, Chinach i Japonii. Oczy bernikla indonezyjskiego, z kolei, są okrągłe i czarne.
Obserwuj kolor szczęk. Karaibski bernikl (tree crab) ma natychmiast widoczne, bogate czerwone lub fioletowe większe szczęki. Ten bernikl, zwany też żołnierzem lub fioletowym szczękopęczakiem, występuje na Karaibach, Florydzie, Bermudach i Wenezueli. Ma pęczki włosków na szczękach, które służą do przenoszenia wody do aparatu pokarmowego.
Zwróć uwagę na rozmiar i szybkość ruchów. Pacyficzny (ekwadorański) bernikl jest szczególnie mały i porusza się szybciej niż inne gatunki. Dorosłe osobniki mają mniej niż 1,3 cm (0,5 cala).
Zbadaj kolor ciała bernikla. Bernikl truskawkowy ma charakterystyczne czerwone ciało z drobnymi białymi kropkami. Ten atrakcyjny bernikl występuje w Australii.
Posłuchaj dźwięków wydawanych przez bernikla. Bernikl rugosus wydaje cwierkanie przypominające ptaka. To głos groźby – usłyszysz go, jeśli zbliżysz się zbyt blisko lub spróbujesz go podnieść.